Ja ostał się sam

Ukazała się długo zapowiadana płyta kompaktowa Ireneusza Sochy „Ja ostał się sam”, przynosząca niezwykłe ilustracje muzyczne skomponowane do opowiadań świadków Zagłady.

Na płycie znajdują się trzy cykle słowno-muzyczne – Goldberg, Ladner i Goldman – osnute wokół fragmentów wywiadów z żydowskimi świadkami Zagłady – przeprowadzonych przez kompozytora w latach 1990, 1992 i 2004. Cykl Ladner miał swoją premierę w Muzeum Okręgowym w Tarnowie w ramach wystawy Byliśmy w 2014. Cykle Goldberg i Goldman zabrzmiały publicznie po raz pierwszy w czasie koncertu Muzyka Życia: Świadkowie w Dębicy w roku 2024.

Okładka płyty Ireneusza Sochy „Ja ostał się sam”

Istniejący materiał o Tarnowie (Ladner) miał się początkowo ukazać w formie kompaktu, jednak zabrakło wsparcia finansowego. Musiało minąć prawie dziesięć lat, aby udało się pozyskać potrzebne środki i w efekcie skomponować kolejne dwie części, tym razem o Dębicy (Goldberg i Goldman). W trakcie pracy nad krążkiem, Ladner uległ znacznym zmianom aranżacyjnym i brzmieniowym, a Goldberg stał się najważniejszym ogniwem płyty, przynosząc siedmioczęściową narrację o getcie, pracy w obozie w Pustkowie, ucieczce, ukrywaniu się w lesie i powrocie do domu. Całość zwieńczył Goldman – złożony z fragmentów nagranych podczas realizacji filmu dokumentalnego Na wieczność nie ma nic (Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Dębickiej, 2004). W warstwie dźwiękowej Ireneusz Socha nawiązuje do swoich doświadczeń w kreowaniu form słuchowiskowych poprzez wyważenie słowa mówionego i ilustracji muzycznych.

Fragment z pamiętnika Ireneusza Sochy (15 września 1990)

Ireneusz Socha przyjaźnił się z Izraelem Goldbergiem, Abrahamem Ladnerem i Meirem Goldmanem w czasach, kiedy nikt się nimi nie interesował i nie istniało jeszcze pojęcie „historii mówionej”. Nagrał ich wypowiedzi świadomie i za ich zgodą, wiedząc, że są bezcenne, i że powinny zostać upublicznione. Opowiadania – mimo iż osobiste – niosą uniwersalne przesłanie. Muzyka uwypukla wspomnienia, które stanowią memento dla współczesnych. Przedstawione historie wyrażają wolę życia – nawet w nieludzkim czasie i otoczeniu. Artysta szczęśliwie unika wydumanych, abstrakcyjnych form – oddając głos świadkom. To gest szczególnie ważki w czasach, kiedy nawet pamięć o Zagładzie służy polityce historycznej. Co równie istotne, prezentowana płyta ukazuje się w dobie współczesnego antysemityzmu, który – tak, jak przed laty – wyklucza nie tylko Żydów, ale i związane z nimi teksty kultury. Znów „ostali się sami”.

Nagrania wywiadów zostały udostępnione w oryginalnej formie na stronie Historia mówiona.

Płytę można zamówić pisząc pod adresem: is@dembitzer.pl